ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ - Η κυματιστή φωνή


 



Από αριστερά:Γ. Δραγάτσης, Α. Διαμαντίδης, Γ. Λειβαδίτης, Σπ. Περιστέρης. Αχρονολόγητη φωτογραφία, μάλλον του τέλους της δεκαετίας του '20.

 

 

 


Ο Δημήτρης Σέμσης (βιολί), ο πιανίστας Άγγελος και ο Αντώνης Διαμαντίδης (τσουμπούς) σε εξοχικό κέντρο στην Αγία Παρασκευή Αττικής, πριν το 1930.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Δημήτρης Σέμσης (βιολί), Αντώνης Διαμαντίδης (κιθάρα), Γ. Λειβαδίτης (τσίμπαλο), σε πανηγύρι στη Θήβα, 1930.

 
Η Ελληνική δισκογραφία ευτύχησε από τα πρώτα της κι όλας βήματα να καταγράψει στις 78 στροφές την πολυκύμαντη και, από κάθε άποψη, ανεκτίμητη φωνή του Αντώνη Διαμαντίδη, τραγουδιστή τεραστίων φωνητικών δυνατοτήτων και ευρείας ερμηνευτικής γκάμας, με εκτελέσεις Δημοτικών, Σμυρναίικων, Αμανέδων, Ρεμπέτικων. έως και ευρωπαϊκών [ελαφρών] τραγουδιών.


 DALGA, ΟΠΩΣ ΚΥΜΑ

  Γόνος εύπορης αστικής οικογένειας, ο Αντώνης Διαμαντίδης γεννήθηκε το 1892 στο Αρναούτκιοϊ της Κωνσταντινούπολης και τα παιδικά του χρόνια κύλησαν ανέμελα, ανάμεσα στο σχολαρχείο και το εμποροραφείο του πατέρα του.
  Από νωρίς φάνηκε η κλίση του στη μουσική, κι έτσι πριν ακόμα συμπληρώσει τα 18 του χρόνια, άρχισε να εμφανίζεται σε γνωστά κοσμικά κέντρα της Πόλης, εντυπωσιάζοντας με την «κυματιστή» του φωνή τους θαμώνες, ώστε να του προσάψουν το παρατσούκλι "Νταλγκάς" [στα τούρκικα Κυματισμός].

  Η καριέρα του υπήρξε σταθερά ανοδική και γρήγορα ξεπέρασε τα όρια της Πόλης, με εμφανίσεις στη Σμύρνη και τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα των Μικρασιατικών παραλίων. Επίσης, στο διάστημα 1920 - 22, πραγματοποίησε με την ορχήστρα του εμφανίσεις επί του υπερωκεανίου «Μέγας Αλέξανδρος», το οποίο μετέφερε Έλληνες μετανάστες στις Η.Π.Α. Εκεί βρισκόταν όταν συνέβη η καταστροφή της Σμύρνης από τους Τούρκους, κι έτσι δεν επέστρεψε ποτέ στην Κωνσταντινούπολη, αλλά από τον Δεκέμβριο του '22, εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στον Πειραιά, και αργότερα στα Πετράλωνα. Μέσα στο ζοφερό κλίμα που επικρατούσε στην Ελλάδα του '22, ο Νταλγκάς άρχισε δειλά - δειλά, τις εμφανίσεις σε διάφορα κέντρα και ταβέρνες συνεργαζόμενος με του αξιολογώτερους Ελλαδίτες και πρόσφυγες μουσικούς και τραγουδιστές.

  Όταν το 1925 η δισκογραφική εταιρεία "His Master's Voice", άρχισε να λειτουργεί στην Αθήνα, ο Νταλγκάς υπήρξε ο πρώτος Λαϊκός τραγουδιστής της, ενώ άρχισε να γράφει και δικά του τραγούδια. Και μάλιστα, όπως προκύπτει από τα συμβόλαιά του, και ο καλύτερα αμειβόμενος. Η δισκογραφική του καριέρα υπήρξε λαμπρή, μεστή, αλλά δυστυχώς σύντομη. Διήρκεσε από το 1925 έως το 1932 και περιελάμβανε Δημοτικά, Ρεμπέτικα, Σμυρναίικα και αμανέδες. Παράλληλα, δισκογράφησε και λογαριασμό όλων των άλλων εταιρειών, που εν τω μεταξύ δραστηριοποιήθηκαν στην Αθήνα, ενώ μετά από μια σύντομη επανεμφάνιση το '39-'40, αποχαιρέτησε οριστικά τις ηχογραφήσεις. Πάντως καθ' όλη την διάρκεια από το '25 ως το '40, δεν έπαψε να τραγουδά στα κέντρα και τις ταβέρνες. Ηχογράφησε συνολικά γύρω στα 450 τραγούδια.
  Με την κήρυξη του πολέμου και την εισβολή των Γερμανών, αποσύρθηκε με θλίψη από κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα, και αφού υπέμεινε την φασιστική κατοχή, πέθανε πικραμένος τον Φεβρουάριο του 1945.

  Η εν γένει καλλιτεχνική πορεία του Αντ. Διαμαντίδη είναι παράλληλη και έχει πολλά κοινά σημεία με αυτήν της Μαρίκας Παπαγκίκα. Τόσο οι ηχογραφήσεις όσο και οι ζωντανές τους εμφανίσεις [αν και δε συνεργάστηκαν ποτέ] συμπίπτουν χρονολογικά, όπως και το ρεπερτόριό τους. Δικαίως θεωρούνται οι δυο κορυφαίοι εκπρόσωποι της πρώιμης λαϊκής δισκογραφίας.

  Σε μια εποχή που οι λυρικοί καλλιτέχνες αναζητούσαν εκφραστικά μέσα στο ελληνικό μελόδραμα του Αντ. Λαυράγκα και του Μαν. Καλομοίρη, η soprano Μαρίκα Παπαγκίκα και ο Tenoro Αντώνης Διαμαντίδης προτίμησαν να θέσουν το ταλέντο τους στην υπηρεσία του λαϊκού τραγουδιού και, γι αυτό και μόνο το γεγονός, πέρασαν στην αθανασία.